Boek over een Sami-jongen, zintuigen en zelfvertrouwen: Prins Borealis

Written by Sandra van Bijsterveld

Laatst stuitte ik op Facebook op een boek dat meteen mijn aandacht trok. Het verhaal ging namelijk over de Sami-jongen Bor en was aangevuld met sfeervolle tekeningen in warme kleuren die me meteen aanspraken. Inmiddels heb ik het boek gelezen en ik vertel je graag wat ik van Prins Borealis vond – zonder te veel van de verhaallijn te verklappen natuurlijk!

Zintuigen centraal

Aan het begin van het verhaal maken we kennis met de Sami-jongen Bor, die een beetje met zichzelf lijkt te worstelen. Hij vertelt liever niet aan zijn vriendjes dat hij bij de Sami hoort, omdat hij bang is voor vooroordelen. Ook met het klimaat in het Hoge Noorden heeft hij niet altijd vrede: hij vindt de winters wel heel erg donker.

Gelukkig is daar zijn opa om hem een beetje te sturen. Bor zit graag met zijn opa bij het kampvuur in zijn lavvu. Op een dag krijgt hij een bijzonder cadeau van hem, waarbij ook een opdracht hoort. In de loop van het verhaal blijkt dat dit cadeau Bor helpt om zijn zintuigen open te zetten voor al het mooist dat de natuur hem in de verschillende jaargetijden voorschotelt.

Daarbij is het mooi om te zien hoeveel respect hij voor de natuur heeft. Zo vraagt hij altijd netjes of hij een bloemetje mag plukken. Ik herken hierin de manier waarop Johan-Isak tijdens mijn bezoek aan Tromsø vertelde over zijn leven met de rendieren en de bijzondere band die de Sami hebben met de natuur, die in feite hun religie vormt.

Het fijne aan het gebruiken van zijn zintuigen is dat Bor meer oog krijgt voor de mooie dingen om hem heen, die hem ook op moeilijke dagen kunnen opvrolijken. De opdracht die hij van zijn opa krijgt, is goed voor zijn zelfvertrouwen en zijn gevoel van trots op zijn Sami-afkomst. En omdat Bor deze ontwikkeling doormaakt, krijg je als lezer ook een fijn gevoel van het boek.

boek Prins Borealis

Over de schrijfster en illustrator

Het verhaal over Bor is geschreven door Sandra Konst, die werkzaam is als (therapeutisch) kinderyogadocente en kindercoach. Dit is ook wel te merken aan het boek, waarin de belevingswereld en ontwikkeling van Bor minstens net zo belangrijk zijn als de Sami-component van het verhaal. De illustraties, die wat mij betreft het boek echt afmaken, zijn van Paul van Meurs, die als onderwijsadviseur bij de Begeleidingsdienst voor Vrijescholen (BVS) docenten en ouders begeleidt en zijn kennis en expertise van het Vrijeschool-onderwijs deelt in de vorm van trainingen.

Voorlezen of zelf lezen

Prins Borealis is bedoeld om kinderen van 6-12 jaar zelf te laten lezen of aan hen voor te lezen. Vanwege de manier waarop het geschreven is, zou ik het vooral aanraden als voorleesboek. Zo kun je zelf, als dat nodig is, de zinnen hier en daar wat inkorten. Bovendien kun je zo mooi in gesprek met je kind raken over wat Bor allemaal meemaakt. Want iedereen voelt zich wel eens sip en elk kind wil het gevoel hebben dat het ertoe doet!

Prins Borealis (ISBN : 978-94-981920-60-8) verscheen in november 2018 bij Bullseye Publishing en is hier verkrijgbaar.

Deze blogpost ontstond in samenwerking met de uitgever. Meer over hoe ik met samenwerkingen omga lees je in mijn disclaimer.

4 thoughts on “Boek over een Sami-jongen, zintuigen en zelfvertrouwen: Prins Borealis

  1. Maria says:

    Dit lijkt me een prachtig boek, zoals je erover schrijft. Ik ga het zeker lezen in het Noors.
    Sami zijn zulke mooie mensen, een bijzonder volk. Een keer in onze vakantie stonden wij vast in de buurt van Tromsø met panne aan de camper en moesten weken wachten op een nieuw onderdeel. In de buurt was een Sami-nederzetting en zagen wij de mensen elke dag langs het bos lopen, ik keek mijn ogen uit: in originele klederdracht, prachtige kleuren. Deze groep leefde in tenten en caravans en gingen ook gewoon naar de supermarkt, net als wij. Ik zou nú zeker een gesprek aanknopen en mijn interesse tonen! Hun muziek is uniek en prachtig!
    Later heb ik me erin verdiept en begrepen hoe slecht ze behandeld zijn door de Noren, Zweden enz., regelrecht zeer mensonwaardig.
    Inmiddels hebben de Sami een eigen parlement, terecht! kunnen de kinderen eindelijk doorstuderen en hebben ze meer ruimte om hun eigen leefwijze, taal, cultuur uit te dragen. Hun lot was een zwarte bladzijde in de geschiedenis van Noorwegen (e.a.).
    De naam Paul van Meurs in jouw artikel is heel bekend in onderwijsland! Ha det bra, Sandra!

      • Maria says:

        Van die discriminatie: daar lusten de honden geen brood van! Er is ook nog een Scandin. film over een slim Sami-meisje dat niet mag doorstuderen, maar na de basisschool moet stoppen, want zo waren de bepalingen vroeger (nog niet zo lang geleden). Voor mijn gemoedsrust kijk ik niet naar dit soort films. Die Noren (paradijselijk land, taal is net muziek) hebben hele nare kanten soms….

        Inmiddels heb ik dit boek gekocht en het blijkt van een schitterende schoonheid te zijn, qua illustraties (antroposofische sfeer) en prachtige tekst met verborgen diepgang daarbinnen. Ik dacht dus dat de oorspronkelijk taal Noors was, maar is gewoon Nederlands, want schrijfster en illustrator zijn Nederlanders. In volwassenen roept dit boek het innerlijke kind op: blij, zelfbewust en sprankelend. Daarom is het boek voor zowel kinderen als volwassenen heilzaam en mooi.
        Ik wilde het aanschaffen voor mijn school en lessen, maar het is nogal duur, te weinig budget voor, maar ik heb het in ieder geval. Dank voor je gouden tip, Sandra, het is van een ongekende schoonheid dit boek! Tusen tak!!!
        Het boek is een streling voor oog en oor, schreef ik in mijn review. En zo is het!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *